„Myszonek chce po swojemu” – fińska opowieść, która rozumie codzienny bunt

Myszonek chce po swojemu to książka obrazkowa, która trafia w sam środek dziecięcych emocji. Myszonek przechodzi etap, w którym „nie” i „tak, ale inaczej” pojawiają się nagle częściej niż poranne ziewanie. I choć mama ma swoje plany, poranek wcale nie musi wyglądać tak, jakby sobie to wyobrażała.

W tej historii wiosenny dzień zaczyna się całkiem nieźle – Myszonek budzi się w dobrym nastroju. Problem w tym, że jest jedno wielkie „ale”: nie ma ochoty się ubierać. Mama prowadzi go do przedszkola, a tam czekają inne dzieci z grupy. Gdy jednak przychodzi pora odbioru, okazuje się, że Myszonek nie chce wracać do domu. To właśnie takie drobne momenty – pełne humoru i realizmu – sprawiają, że książka jest bliska dzieciom i… dorosłym, którzy pamiętają, jak to było.

Seria, z której pochodzi tytuł, to bestsellerowe fińskie książki przetłumaczone na 18 języków. Dzięki temu „Myszonek chce po swojemu” nie jest wyłącznie lokalną opowieścią – to uniwersalna historia o granicach, potrzebach i negocjacjach, które odbywają się każdego dnia.

Humor i realizm w obrazkach: Myszonek i mama w codziennej walce o „moje”

Riikka Jäntti tworzy książki, które potrafią jednocześnie rozbawić i uspokoić. Z jednej strony Myszonek bywa zadziorny, z drugiej – jego zachowania są tak naturalne, że trudno się z nim nie utożsamić. Z drugiej strony stoi mama: prowadzi Myszonka do przedszkola, dba o porządek dnia i… też ma swój plan. Ich relacja jest przedstawiona z czułością, ale bez lukru – tak, jak bywa w prawdziwym domowym życiu.

To ciepła, humorystyczna seria o małej miejskiej myszy, w której dziecko może zobaczyć siebie: w marudzeniu, w odmowie, w próbach przejęcia kontroli nad tym, co się dzieje. Dorośli z kolei odnajdą tu znajome scenariusze: negocjacje przy ubraniu, „jeszcze chwilę” w drodze do przedszkola i dramatyczne „nie chcę, kiedy już trzeba”.

Warto też zwrócić uwagę na to, że ilustracje mają klimat, który przywodzi na myśl klasyków. Styl autorki kojarzy się z twórczością Beatrix Potter oraz Elsen Beskow – a to świetna rekomendacja dla rodziców, którzy szukają książek nie tylko zabawnych, ale i estetycznie dopracowanych.

Autorka Riikka Jäntti i świat ilustracji z Helsinek

Za „Myszonkiem chce po swojemu” stoi Riikka Jäntti, fińska ilustratorka i pisarka. Urodziła się w 1972 roku i mieszka w Helsinkach. Autorka buduje swoje historie tak, by dzieci łatwo łapały sens sytuacji, a dorośli – mogli spokojniej spojrzeć na emocje, które czasem wymykają się spod kontroli.

Jej ilustracje są klimatyczne i „prowadzą” czytelnika prosto do czarującego świata. Właśnie dlatego seria działa na wielu poziomach: jest czytelna dla maluchów, a jednocześnie ma w sobie subtelną warstwę obserwacji – o tym, jak wygląda dzień, gdy dziecko ma własne zdanie.

Premiera książki została zaplanowana na 2022-08-10, więc to nowość, ale jednocześnie tytuł wpisujący się w trend bestsellerów, które zdobyły zaufanie czytelników w różnych krajach.

Dla kogo jest „Myszonek chce po swojemu” i jak wykorzystać ją w domu

„Myszonek chce po swojemu” to literatura dla dzieci i młodzieży – książka obrazkowa, która sprawdza się jako lektura przed przedszkolem, w chwilach marudzenia albo wieczorem, kiedy emocje wreszcie opadają. Obrazki pomagają dziecku zrozumieć, że to, co czuje Myszonek, jest normalne. Dzięki temu łatwiej o rozmowę: co dokładnie było trudne, co chciał Myszonek, i jak można inaczej podejść do „nie chcę”.

Możesz też czytać tę historię wtedy, gdy w domu pojawia się etap buntu. To dobra książka do oswajania codziennych sytuacji: ubierania, wychodzenia, odbierania i rozstawania. A jeśli w twojej głowie pojawia się myśl, że „Myszonek chce po swojemu” – bo i dzieci czasem chcą po swojemu – to właśnie o to chodzi: o zrozumienie, a nie o walkę.

• Wspólne czytanie pomaga nazwać emocje i przygotować dziecko na zmiany w planie dnia.
• Humor sprawia, że rozmowa o trudnych momentach jest lżejsza i mniej konfliktowa.

Dane techniczne

Jeśli szukasz książki, która nie udaje, że dzieci są zawsze grzeczne, tylko pokazuje ich świat w ciepły i zabawny sposób, Myszonek chce po swojemu będzie trafionym wyborem. To tytuł, do którego wraca się z uśmiechem – bo choć sceny są codzienne, a emocje znane, to zawsze da się znaleźć w nich odrobinę lekkości.

„Myszonek chce po swojemu” przypomina, że czasem wystarczy spojrzeć na bunt jak na próbę zrozumienia własnych granic. A wtedy łatwiej przejść przez poranek, przedszkole i wieczorne „jeszcze nie” – krok po kroku, razem z bohaterem.