„Opowiem ci, mamo, co robią psotne stwory – Ewa Podleś [KSIĄŻKA]” – wejście do świata psot i odkrywania

Jest w dziecięcej wyobraźni coś niezwykłego: wystarczy chwila, by zwykły dzień zamienił się w scenę pełną tajemniczych bohaterów. Właśnie tak działa książka „Opowiem ci, mamo, co robią psotne stwory – Ewa Podleś [KSIĄŻKA]” – zachęca do uważnego patrzenia, słuchania i opowiadania, a przy okazji sprawia, że czytanie staje się prawdziwą zabawą. To lektura, która nie tylko rozbawia, ale też ćwiczy spostrzegawczość najmłodszych.

W tej historii poznajesz psotników i gamoni, które nie proszą o uwagę – one po prostu ją przyciągają. Jedne kochają bałagan, inne testują „najnowsze trendy w kłamstewkach”, jeszcze inne wcinają jedzenie tak energicznie, że trafia ono „na wszystkie litery alfabetu”. Każda postać ma swój charakter, a Ty dostajesz pretekst, by wspólnie z dzieckiem komentować, zgadywać i tworzyć własne wersje zdarzeń.

Kim są psotne stwory? Poznaj bohaterów, którzy nie znają nudy

W świecie książki psoty nie są przypadkowe – to sposób na poznawanie świata przez zabawę. Autor/ilustratorzy (w tym przypadku Ewa Podleś jako ilustratorka) budują barwne postacie, które szybko stają się „kimś” w codziennych rozmowach. Dziecko może zapamiętać ich cechy, opowiadać o nich po swojemu, a także porównywać: kto robi najwięcej zamieszania i dlaczego.

Wśród bohaterów znajdziesz m.in. Chlewusia – miłośnika skarpetek o aromacie sera, którego naturalnym środowiskiem jest… bałagan. Jest też Ściemka testująca najnowsze trendy w kłamstewkach, Pasibrzuch, który wciąga jedzonko „na wszystkie litery alfabetu”, oraz wielu innych psotników i gamoni. To właśnie ta różnorodność sprawia, że lektura nie nudzi się nawet po kolejnym czytaniu.

Co ciekawe, książka zachęca do zadawania pytań: jak często Błotko (z towarzyszącym jej kłębkiem kurzu) bierze kąpiel, czy państwo Tomoje kiedyś przestaną wyrywać sobie wszystko z rąk, jakie kawały lubi robić Chechełko oraz czy Fochnę da się przytulić. Te drobne „niewiadome” naturalnie uruchamiają wyobraźnię i wspólną rozmowę.

Dlaczego to dobra książka do czytania i oglądania?

„Opowiem ci, mamo, co robią psotne stwory – Ewa Podleś [KSIĄŻKA]” to propozycja, która działa na dwóch poziomach: jako opowieść i jako seria obrazów do oglądania. Dziecko nie tylko słucha, ale też patrzy, kojarzy i próbuje „czytać między obrazkami”. Dzięki temu lektura ćwiczy spostrzegawczość oraz umiejętność opowiadania – czyli dokładnie to, co przydaje się w rozwoju językowym i w codziennym budowaniu relacji.

W praktyce wygląda to tak, że po lekturze łatwo wrócić do historii: dziecko może dopowiadać brakujące szczegóły, nazywać emocje bohaterów i tworzyć własne scenki. Książka pobudza wyobraźnię, ale przede wszystkim daje przestrzeń na twórcze spędzenie czasu – bez presji, za to z humorem i radością.

To także świetny pretekst do wspólnej zabawy: można odgrywać postacie, wymyślać kolejne psoty albo tworzyć „domowe” wersje przygód. Wtedy czytanie przestaje być obowiązkiem, a staje się rytuałem.

Ewa Podleś – ilustratorka, która zna psoty i dziecięcy język

Ewa Podleś to ilustratorka książek i gier dla dzieci, a także autorka książki „Niesamowite nasionka”. Jest absolwentką wydziału filologii chorwackiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ważne jest też to, że przez wiele lat uczyła dzieci języka angielskiego – dzięki temu ma szczególną wrażliwość na to, jak dzieci rozumieją świat i jak reagują na słowa oraz rytm opowieści.

Jej podejście widać w książce: psotne stworzenia są wyraziste, a historie mają lekkość, która zachęca do interakcji. A gdy w codziennym życiu zostaje chwila wolnego czasu, Ewa Podleś lubi samotnie kręcić się bez planów po Azji, robić całodziennie wycieczki rowerowe i zbierać wszystko, co daje natura. Takie zamiłowanie do obserwowania świata naturalnie przekłada się na wyobraźnię i bogactwo detali.

Dane techniczne

Na co zwrócić uwagę przed zakupem?

Jeśli szukasz książki, która jest jednocześnie zabawna i rozwojowa, ta pozycja ma dokładnie taki potencjał. „Opowiem ci, mamo, co robią psotne stwory – Ewa Podleś [KSIĄŻKA]” zachęca do wspólnego czytania, ale też do rozmów: dziecko może opowiadać, co widzi, co czuje bohaterowie i jak wyobraża sobie kolejne psoty.

Warto też pamiętać, że to lektura o bohaterach, których nie da się pomylić: Chlewusia, Ściemkę, Pasibrzucha, Błotko, państwa Tomoje, Chechełko i Fochne. Dzięki temu łatwo wracać do ulubionych postaci, a każda kolejna sesja czytania może wyglądać inaczej.

Na koniec pozostaje najważniejsze: radość. Ta książka jest jak zaproszenie do wspólnego „oglądania i opowiadania” – z uśmiechem, ciekawością i mnóstwem pomysłów, które można wypuścić z głowy prosto na papier lub w rozmowę.